• Ostatnie lata przyniosły wyraźną poprawę w ilości wydawanych w Polsce płyt z polską muzyką współczesną – dziś można mówić co najwyżej o poszczególnych brakach w jej płytowej dokumentacji, nie zaś o absolutnym braku.

  • Tak jak w latach poprzednich, największym wydawcą płyt z polską muzyką współczesną był DUX – następujące pozycje wydawnictwa wyróżnione zostały nagrodą „Fryderyk 2012”: Krzysztof Baculewski – Utwory chóralne (Camerata Silesia, Concerto Polacco); Wojciech Kilar – Koncert fortepianowy, Preludium chorałowe, Orawa (Peter Jablonski, Polska Orkiestra Radiowa), Piotr Moss – Symphonie concertante, Adagio III, Portraits (różni wykonawcy).

  • Repertuar polskiej muzyki dawnej pojawia się w katalogach firm płytowych dosyć nieregularnie i w niewielkim zakresie. Nie istnieją kolekcje ani antologie polskiej muzyki dawnej. Wiele nagrań polskiej muzyki dawnej wydanych w przeszłości przez Polskie Nagrania nie doczekało się kompaktowej reedycji.

  • W 2015 roku ukazało się kilka bardzo cennych rejestracji muzyki dawnej z udziałem polskich artystów.

  • Wśród nagrań wyróżnionych w roku 2015 Nagrodą Muzyczną Fryderyk dominowały płyty z muzyką współczesną. Za najlepsze nagranie muzyki polskiej uznano album Where are you z utworami kompozytorów warszawskich w wykonaniu sekste...
  • Nagrodę Fryderyk 2014 w kategorii muzyki współczesnej otrzymał Piotr Moss za płytę Chagall For Strings w wykonaniu Opium String Quartet i Jadwigi Rappé (CD Accord). Nominacje w tej kategorii uzyskali Agata Zubel (za album el D...
  • Nagrodę Fryderyk 2016 w dziedzinie muzyki współczesnej zdobyło nagranie DVD Symphony of Providence Pawła Łukaszewskiego (DUX). Za najlepszy album polski za granicą uznano wydaną przez Deutsche Gramophon rejestrację Koncertu fortepianowego oraz II Sy...
  • Rok 2016 rozpoczął się od ukazania dwupłytowego albumu przygotowanego przez Warner Music Polska z okazji 80. urodzin Jerzego Maksymiuka. Na pierwszej płycie znalazły się dawne nagrania jubilata z Polską Orkiestrą Kameralną, wydobyte z archiwów Polskich Nag...
  • W latach 90. za sprawą przeobrażeń na rynku prasy całkowicie zmienił się obszar funkcjonowania krytyki muzycznej. Tygodniki „społeczno-kulturalne”, zmieniając formaty i szaty graficzne, podjęły grę o zdobycie jak największej liczby odbiorców, co w szczególny sposób odbiło się na poziomie relacjonowania i komentowania sztuki wyższej. Powstał syndrom „tabloidyzacji” prasy, dotąd postrzeganej jako opiniotwórcza. Zniknęły więc z dzienników recenzje koncertów, poważnie skurczyły się komentarze na temat muzycznych festiwali. Z jednej więc strony już w latach 90., a szczególnie po roku 2000, można zauważyć bujny wzrost ilościowy na rynku prasy, z drugiej strony wtedy właśnie miesięcznik „Znak” pyta na swej okładce: „Czy krytyka umiera?”.

  • Niezwykle ważną rolę dla świadomości wykonawstwa muzyki dawnej w Polsce odegrał Franciszek Wesołowski. Działał głównie w Akademii Muzycznej (wcześniejszej PWSM) w Łodzi i opublikował w nieocenionych „Zeszytach Naukowych” tej uczelni ogro...
  • Wysiłki muzykologów badających związany z Polską repertuar zaowocowały w 2015 roku przede wszystkim wydaniami źródłowo-krytycznymi.

  • Książki o tematyce muzycznej wciąż stanowią wąską niszę na polskim rynku wydawniczym.

  • W roku 2011 w Programie 2 Polskiego Radia, podobnie jak w latach poprzednich, muzyka współczesna miała swoje stałe miejsca w ramówce i jej udział w całości programów muzycznych, w stosunku do odpowiednich proporcji w wielu innych rozgłośniach publicznych w Europie, można uznać za niemały. Gorzej wyglądała sytuacja pod względem innych funkcji pełnionych przez Radio: w połowie lat dziewięćdziesiątych przeprowadzono reformę strukturalną redakcji i przestała istnieć kierowana przez  Andrzeja Chłopeckiego redakcja muzyki współczesnej jako osobny dział, co wpłynęło na stopniowe obniżenie znaczenia muzyki współczesnej w całokształcie polityki programowej.

  • To jest rewolucja. Był czas panowania wydawnictw muzycznych, które ewentualnie przychylały się do tego, by profesjonalnego kompozytora wziąć – albo i nie – do swego katalogu i zająć się promocją jego utworów, przygotowywać materiały wykonawcze i proponować jego utwory do wykonań koncertowych. Dziś profesjonalny („akademicki”) kompozytor może być sam swych utworów wydawcą i promotorem, a tym bardziej może nim być twórca amator. Produkt pojawia się w sieci, dostępny albo za jakąś opłatą, albo za darmo.

  • Muzyka i Polskie Radio

    23-08-2019  | Autor: Andrzej Chłopecki

    Polskie Radio jako samodzielna instytucja, jednoosobowa spółka akcyjna Skarbu Państwa, wyodrębniła się z Komitetu ds. Radia i Telewizji na mocy uchwały sejmowej 29 grudnia 1992 roku, jako Polskie Radio SA. Profil anteny skupionej na kulturze wysokiej, obejmującej w podstawowej mierze muzykę, literaturę, teatr, publicystykę kulturalną, wiadomości kulturalne, został przez Polskie Radio zbudowany w Programie 2 w 1991 roku. Jest głównym kanałem mediów radiowych w dziedzinie kultury artystycznej.

Kategorie

Chmura Tagów

Wyszukiwana fraza