• Z nowych polskich oper 2011 roku chyba największe zainteresowanie wzbudziła Madame Curie Elżbiety Sikory. Utwór zamieszkałej w Paryżu gdańskiej kompozytorki miał prawykonanie 15 listopada w Paryżu w Sali UNESCO, w Operze Bałtyckiej pokazany został 25 listopada.

  • Młodzi kompozytorzy polscy zaznaczyli swą obecność na międzynarodowej scenie muzyki współczesnej: utwory Agaty Zubel wykonywał m.in. Klangforum Wien – w dość powszechnej opinii monograficzny koncert kompozytorki w wykonaniu austriackiego zespołu był najciekawszą spośród prezentacji twórczości młodych na festiwalu „Sacrum Profanum” w Krakowie.

  • W roku 2015 miało miejsce kilka ważnych inscenizacji współczesnych oper kompozytorów polskich. Niewątpliwie najżywszy oddźwięk wzbudziło prawykonanie 26 czerwca Czarodziejskiej góry Pawła Mykietyna według powieści Tomasza Manna, które odbyło się w ramach festiwalu „Malta” w Poznaniu. Współtwórcami dzieła byli reżyser Andrzej Chyra, dramatopisarka Małgorzata Sikorska-Miszczuk oraz artysta sztuk wizualnych Mirosław Bałka.

  • Wśród licznych prawykonań nowych utworów polskich w roku 2014 ważnym wydarzeniem stało się wykonanie IV Symfonii Henryka Mikołaja Góreckiego - dzieła, które miało zabrzmieć po raz pierwszy w roku 2010 w Londynie, lecz kompozytor nie zdążył go w całości zinstrumentować (zmarł 20 listopada 2010). Pracę tę dokończył Mikołaj Górecki, syn kompozytora.

  • Cechą wielu polskich oper wykonanych po raz pierwszy w roku 2016 było wykraczanie poza charakterystyki gatunku, w stronę multimediów, poprzez nietypowe miejsca wykonań. Wiele ze scenicznych propozycji młodych kompozytorów obywało się bez, niegdyś niezbędnych, atrybutów, jak fabuła, gra aktorska czy dekoracje.

  • Premiery operowe 2016

    11-12-2019  | Autor: Jacek Marczyński

    Najważniejszą premierą 2016 roku był czerwcowy Tristan i Izolda w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w inscenizacji Mariusza Trelińskiego. Niezależnie od krytycznych recenzji pod adresem realizacji czy wykonawców tytułowych ról (Melanie Diener i Jay Hunter Morris), dostrzec trzeba, że był to pierwszy po 48 latach pokaz na scenach polskich tego największego dramatu miłosnego w dziejach opery.

  • Muzyka współczesna na świecie wiele zawdzięcza działającym już niekiedy od kilkudziesięciu lat (London Sinfonietta, Ensemble Intercontemporain, Ensemble Modern) orkiestrom kameralnym, złożonych przeważnie z wyspecjalizowanych w nowej muzyce solistów, które dzięki stabilnym warunkom zatrudnienia muzyków i możliwości częstego występowania na koncertach osiągnęły poziom niedostępny wykonawcom nową muzyką parającym się tylko sporadycznie. Również w Polsce nie brak muzyków pragnących poświęcić się wykonywaniu nowszej twórczości oraz studiowaniu specyficznych problemów z nią związanych – w sprzyjających warunkach mogliby oni pozostawać do dyspozycji polskich kompozytorów oraz systematycznie zaznajamiać polskie środowisko muzyczne oraz szersze kręgi słuchaczy z ważnymi osiągnięciami muzyki na świecie.

  • [w kolejności chronologicznej] XIV Forum Lutosławskiego (12-18 lutego)Obok Lutosławskiego bohaterem Forum w roku 2011 był Paweł Mykietyn, kompozytor-rezydent Filharmonii Narodowej w sezonie 2010/11 (podtytuł Forum brzmiał „Od Ravela do Mykietyna&rdq...
  • Ważnym miejscem prezentacji nowych dokonań kompozytorów polskich są festiwale, zwłaszcza poświęcone w całości lub w znacznej części muzyce współczesnej. Obok prawykonań przyniosły one wiele wydarzeń związanych z wykonaniami uznanych już pozycji polskiej muzyki współczesnej.

  • Utwory młodego pokolenia polskich kompozytorów nie trafiają w próżnię. Dzieje się tak za sprawą coraz silniej rozwijanej „infrastruktury”, szczególnie poprzez repertuar młodych zespołów wykonawczych oraz nowe miejsca koncertowe i festiwalowe. Ostatnie dwie dekady stoją pod znakiem bardzo silnego otwarcia się wykonawców, szczególnie młodych, na repertuar współczesny. Wydaje się, że definitywnie przestał istnieć mit o muzyce trudnej i do grania niewdzięcznej, którą nie ma sensu się zajmować.

  • Coraz częściej podnoszone są ostatnio głosy, że muzyczna współczesność dziś jest gdzie indziej niż w partyturach kompozytorów legitymujących się dyplomami wyższych uczelni, że koncert symfoniczny, kameralny lub recital choćby najbardziej modernistycznych czy postmodernistycznych pieśni na sopran i fortepian to zjawisko retro, bo dziś… współczesność jest gdzie indziej. Na koncertach (imprezach?) DJ-ów, improwizowanej elektroniki, garażowej produkcji „niezależnej”. Produkcje tej sceny coraz intensywniej strategią osmozy wnikają w festiwale muzyki nowej. Jak mantra powtarzane jest i powielane przeświadczenie, że nie ma podziału na kulturę wysoką i kulturę niską, bo ona jest jedna – albo dobra, albo dobra inaczej. Jeśli istotnie tak jest, rozsypuje się w pył wizja kultury, którą w naszej europejskiej przestrzeni muzyki zapoczątkował Perotin Wielki, w paryskiej katedrze Notre Dame grający swe organum Viderunt omnes

  • Łańcuch XII (Warszawa, 25 stycznia - 7 lutego)Jak co roku muzyka patrona Festiwalu ukazana została w rozmaitych kontekstach, które w roku 2015 stworzyły kameralne utwory Bartóka i Beethovena, muzyka skandynawska, dzieła powiązane z tragedią I...
  • [w kolejności chronologicznej] Łańcuch XI (26 stycznia – 9 lutego)Na Festiwalu, którego osią jest twórczość Witolda Lutosławskiego, drugim najczęściej wykonywanym kompozytorem był w roku 2014 Andrzej Panufnik: zabrzmiały cztery jego ut...
  • [w kolejności chronologicznej] Łańcuch XIII (Warszawa, 31 stycznia – 13 lutego)Tematem festiwalu były muzyczne przyjaźnie Witolda Lutosławskiego. Muzyka patrona wydarzenia zabrzmiała w towarzystwie utworów m.in. Konstantego Regameya, Andrzeja...
  • Zasadnicze tezy i obserwacje poczynione w stosunku do roku 2012 można również odnieść do kolejnego. Ani obecność muzyki dawnej w repertuarach filharmonicznych, ani zestaw cyklicznych wydarzeń artystycznych, nie uległ zasadniczej zmianie.

Kategorie

Chmura Tagów

Wyszukiwana fraza